Spadek i darowizna od czego zależy wartość podatku

Podstawą do obliczenia podatku od spadku i darowizny jest wartość majątku będącego przedmiotem tej czynności prawnej.

Sprawdź jak obliczyć podstawę opodatkowania w oparciu o prawo spadkowe i podatkowe.

Określenie wysokości podlegającej opodatkowaniu leży w gestii nabywcy. Oczywiście należy pamiętać o tym, że wartość przedmiotu spadku czy darowizny nie może znacząco odbiegać od wartości rynkowej.

Nabycie rzeczy, a także różnego rodzaju praw majątkowych w drodze spadku lub darowizny, zobowiązuje nabywców do uiszczenia podatku od spadku i darowizn. Określenie wartości nabytych rzeczy i praw potrzebne jest zarówno do określenia wysokości podatku jak też ustalenia czy podatek należy rozliczyć. Ustawa o podatku od spadków i darowizn przewiduje trzy grupy podatkowe:

  • I grupa – najbliżsi członkowie rodziny i powinowaci jak np. dzieci, rodzice, małżonkowie, teściowie, zięć, synowa,
  • II grupa – dalsi krewni i powinowaci np. rodzeństwo rodziców,
  • III grupa – inne osoby, które nie mieszczą się w relacjach wskazanych w I i II grupie.

Opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej:

  1. 9 637 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej,
  2. 7 276 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej,
  3. 4 902 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Ważne informacje!

Wskazane kwoty opisują tzw. czystą wartość, czyli wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów. Także by ustalić prawo do skorzystania z niektórych zwolnień trzeba ustalić wartość nabytych rzeczy czy praw.

Czysta wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych stanowi jednocześnie podstawę opodatkowania tym podatkiem. Oznacza to, że pod uwagę bierze się wartość przedmiotu spadku lub darowizny po dokonaniu potrącenia wszelkiego rodzaju długów i obciążeń, z nim związanych.

Jak obliczamy? Na co trzeba zwrócić uwagę?

Obliczenie czystej wartości wymaga w pierwszej kolejności ustalenia sumy wartości nabytych rzeczy lub praw. By ustalić tę wartość trzeba wziąć pod uwagę dwie daty. Po pierwsze wartość ta ustalana jest według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia. Oznacza to, że późniejsze ulepszenia lub przeciwnie – uszkodzenia nie będą miały wpływu na jej wycenę. Jednak do ostatecznego ustalenia tej wartości trzeba poczekać do dnia powstania obowiązku podatkowego, ponieważ z tego dnia należy uwzględnić ceny rynkowe.

W przypadku, gdy przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi jednak ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru. Oznacza to, że w tym przypadku bierze się pod uwagę powstałe zniszczenia i uszkodzenia. Jeśli zdecydujemy się uzyskać odszkodowanie z tytułu ubezpieczenia za powstały ubytek musimy pamiętać o doliczeniu sumy odszkodowania do podstawy wymiaru. Wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej indywidualnie przez nabywcę, pod warunkiem, że odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw. Wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.

Należy zwrócić uwagę, że w przypadku jednostek uczestnictwa należy zastosować zgodną z przepisami ustawy o funduszach inwestycyjnych wartość wycenioną przez dany fundusz inwestycyjny.

Obliczenia wartości rynkowej

Należy uwzględnić przeciętne ceny stosowane w obrocie rzeczami tego same

go rodzaju i gatunku oraz w obrocie prawami majątkowymi tego samego rodzaju. Równie ważne jest ustalenie stanu i stopnia zużycia rzeczy. Wartości te ustala się na dzień powstania obowiązku podatkowego. Podatnik powinien pamiętać, że w sytuacji, gdy wartości nabytych rzeczy lub praw majątkowych nie została określona lub też nie odpowiada, według oceny naczelnika urzędu skarbowego wartości rynkowej, organ ten może wezwać nabywcę do jej ponownego określenia. Wtedy mamy na to termin nie krótszy niż 14 dni. W dokumentach przekazanych przez urząd zostanie przedstawiona wstępna ocena własna.

W przypadku, gdy pomimo wezwania, podana przez podatnika wartość nadal nie będzie odpowiadać wartości rynkowej, naczelnik urzędu skarbowego sam dokona jej określenia z uwzględnieniem opinii biegłego lub przedłożonej przez nabywcę wyceny rzeczoznawcy. Ponadto należy pamiętać o tym, że w momencie, gdy wartość określona przez powołanego biegłego różni się o więcej niż 33 proc. od wartości podanej przez nabywcę, koszty opinii biegłego ponosi nabywca.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

5 × one =

*